Με τη Σάρα γνωριστήκαμε στα είκοσί μας, καθαρά συμπτωματικά. Την είχα χτυπήσει με το αυτοκίνητο της μάνας μου, και μέχρι να βγω έξω, λουσμένος από κρύο ιδρώτα, βλέποντας τα επόμενα επτά και βάλε χρόνια μου στη φυλακή, εκείνη είχε πεταχτεί όρθια,
είχε μπει στη θέση του συνοδηγού, είχε πηδήξει
στου οδηγού κι έβαζε ταχύτητα.
Σβέλτα πήδηξα στο καπό, δοκίμασα την πόρτα του συνοδηγού –στην οποία είχε φυσικά κατεβάσει την ασφάλεια–, πιάστηκα από τη σχάρα της οροφής και ετοιμάστηκα για ασυνήθιστα πράγματα.
Άφησε τον συμπλέκτη, όπως έβγαζε
το πόδι της από το νερό του ντουζ
όταν το νερό ήταν απρόσμενα καυτό, και φύγαμε...

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα...

Ο Γιάννης Τωράκης γεννήθηκε τον Μάρτη του 1993. Μεγάλωσε στο Κερατσίνι του Πειραιά λόγω κεκτημένης ταχύτητας και έλλειψης εναλλακτικών. Πράγμα που καθόλου δεν τον χάλασε. Φοίτησε στο Ζάννειο Γυμνάσιο/Λύκειο Πειραιά και αγάπησε τη Λογοτεχνία, τόσο αυτή καθαυτήν, όσο και τους ανθρώπους που την έφεραν σε κείνο το σχολείο. Όπως φέρει κανείς ένα άρωμα ή ένα φανάρι.
Φοίτησε στο τμήμα Πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου το πτυχίο σνόμπαρε κατ’ εξακολούθηση και σνομπάρει έως και τη στιγμή τούτων των γραφομένων.
Εξαργυρώνει το πάθος του για το φαινόμενο που τιτλοφορείται κατά κόσμον «χάκινγκ» στις κατά καιρούς εργασίες του, οι οποίες χρηματοδοτούν απρόθυμα, πέρα από τη σίτιση, στέγαση και ψυχοθεραπεία του, ένα σωρό χόμπι όπως: • ρόουνττριπ με ένα υποτυπώδες (μα αξιαγάπητο) βαν • γιόγκα και φιλοσοφία εαυτού • συμμετοχές σε φιλικούς διαγωνισμούς τσίπουρου • μουσικές αναζητήσεις διά χειρός και δι’ οργάνου • ανάγνωση – από Άννα Καρένινα έως οδηγίες χρήσης για αναπτήρα • περαιτέρω «χάκινγκ» και συγγραφή κώδικα.