«Γιατί, μπαμπά, το σκοτάδι είναι μαύρο;»
«Γιατί όταν πάμε κάπου λέμε “γεια σας”;»
«Γιατί, μπαμπά, δεν μιλάμε σε ξένους;»
«Γιατί όταν λέμε “γεια”, μιλάμε σε ξένους;»
«Γιατί δεν μεγαλώνω γρήγορα;»
«Γιατί ο Άγιος Βασίλης φοράει πάντα κόκκινα;»
«Γιατί, μπαμπά, πρέπει να δουλεύεις;»
«Γιατί, μπαμπά, η μαμά κάθε βράδυ
ρωτάει τι φαΐ να φτιάξει αύριο;»
«Γιατί η μαμά όταν έχει πολλά πιάτα
και πρέπει να τα πλύνει, φωνάζει “τρελαίνομαι”;»
«Γιατί δεν τρώμε κάθε μέρα πίτσα;»
«Γιατί δεν μπορώ να φάω όσες σοκολάτες θέλω;»
«Γιατί δεν οδηγώ όπως εσύ;»
«Γιατί δεν πάω μόνος μου στο νηπιαγωγείο;»
«Γιατί, μπαμπά, μένουμε στο ίδιο σπίτι;»
Ένας γνωστός, μπαμπάς κι αυτός, μας είπε κάποια στιγμή:
«Τα παιδιά είναι κακά...».
Πολλές φορές το σκεφτόμασταν μαζί με τη μαμά μας...
Τώρα πλέον είμαι σε θέση να απαντήσω...
Τα παιδιά είναι η εικόνα μας.
Ο καθρέφτης της ψυχής μας.

Λίγα λόγια από τον συγγραφέα...

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1973 με καταγωγή και αναμνήσεις από την όμορφη Άνδρο, αλλά και με πινελιές και γεύσεις από τον Πόντο της Μικράς Ασίας. Έζησα μέσα σε μια ευτυχισμένη, όμορφη και αγαπημένη οικογένεια.
Σπούδασα Γεωπόνος και έμαθα από πολύ μικρός να αγαπώ τη φύση, τη δημιουργία ζωής, τα φυτά, τον σπόρο που έδινε ζωή, το μικρό φυτό που έβλεπα να μεγαλώνει και να δίνει καρπούς.
Η πορεία μου στρέφεται γύρω από καλλιτεχνίες, κατασκευές και ανησυχίες… Ολοκλήρωσα, θεωρώ, τον πρώτο μου κύκλο με την οικογένειά μου και τη γέννηση των δύο παιδιών μας.
Βιωματικού χαρακτήρα η πρώτη μου συγγραφική εμπειρία, με συντροφιά και παρέα την έμπνευσή μου, τα παιδιά μου!